Runmageddon Kids Demo | 100% Gliwic

Dzisiaj Ranmagedon Kids Demo. Wydarzenie sportowe, na którym dzieci mogą mierzyć się z biegami z przeszkodami. A gospodarzem tego wydarzenia jest miasto Gliwice. Co tutaj dokładnie dzisiaj się odbędzie? Ranmagedon Kids Demo to wejście do Ranmagedonowej przygody, więc to jest wydarzenie, w trakcie którego dzieciaki bez błota, bez wody mają szansę spróbować pełnowymiarowego Toru Rad Magadon Kids. I jak ta przygoda dzisiaj będzie wyglądać? Prawie 3000 dzieciaków wyruszy na trasę. Mamy nadzieję, że złapie ran magadedonowego baktyla, a później weźmie udział w pełnowymiarowym wydarzeniu bądź w półkoloniach Ranmagedon.

3000 dzieciaków głównie ze szkół. Czy też są dzieci, którzy przyszli z rodzicami? To jest niesamowite, bo większość większość dzieci, które do nas przychodzi, przychodzi z placówek oświatowych, ze szkół, z przedszkoli, ponieważ w R Magon Kid domu mogą wziąć udział dzieci od czwartego roku życia, ale oprócz tego przychodzą też dzieci z rodzinami, więc jest to zarówno świetna okazja do wyjścia szkolnego, do wycieczki, jak i do wyjścia po szkole z rodzicami. Już troszeczkę to wydarzenie Tryfa. Proszę powiedzieć, jak pierwsze reakcje, emocje od dzieciaków?

Same uśmiechy, radość, zbijanie piątek i apetyt na więcej. To jakie największe wyzwanie ich dzisiaj czeka? Mślę, że przede wszystkim stanięcie na linii startu, bo u nas każdy kto już staje na linii startu jest wygranym. No a potem to już tylko dobra zabawa. A czy dzisiaj są jakieś medale? Nie, ponieważ jest to wersja demo, ale na pełnej wersji wydarzenia jak najbardziej medale dla każdego. Co było najtrudniejsze w organizacji tego wydarzenia w Gliwicach? wbrew pozorom przekonanie yyy do formuły Randmagedon Kids demo yyy i udowodnienia placówką, że to naprawdę jest impreza bezpłatna, bo nie do końca nie do końca chcieli to w to wierzyć. Natomiast tak jest i będzie bezpłatna, bo zależy nam na tym, żeby jak najwięcej dzieciaków skorzystało z tej formy aktywności na świeżym powietrzu.

A jak nauczyciele oceniają to wydarzenie? są bardzo zadowoleni. To jest świetna okazja do integracji w klasie i dzieci na trasie pomagają sobie, bawią się ze sobą przed i po starcie, także jest to zwłaszcza w z okazji zbliżającego się dnia dziecka po prostu świetny prezent. Co? Generacja. Jeszcze raz generacja.

Pi cztery trzy dwa jeden. Dlaczego zdecydowało się pani przyjść tutaj dzisiaj ze swoją klasą? Jesteśmy z uczniami 13 z naszej szkoły w Zabrzu. Ciekawa impreza, więc uznaliśmy, że to będzie fajny pomysł na spędzenie aktywnie czasu. A czy są jakieś obawy, czy dzieciom się nic nie stanie? Raczej nie, bo nie ma błota, nie ma wody, więc spokojnie. A dzieci są podekscytowane? Wszystkie chętnie chciały pojechać? Bardzo. Prawie mamy 100%ą frekwencję. A pani by chciała pobiec w czymś takim? Pewnie kiedyś się zdecyduje. Jesteście przed biegami Jeran Magedoną.

Powiedzcie mi, jakie emocje wam towarzyszą? Trochę stres, trochę, trochę radość. Ja mam tak samo. A nie boicie się biec przy takich przeszkodach? Nie, nie, nie, nie. Myślicie, że dobrze sobie poradzicie? Mam nadzieję, że tak. No oczywiście. A jakie miejsce zajmiecie? Nie wiem, czwarte. Czwarte. Dobrze. A tutaj? No nie wiem. M, ale jestem trochę słaba,

więc może trzecie, czwarte albo piąte. Pewnie już widziałyście poniekąd kilka tych przeszkód. Czy macie jakąś swoją ulubioną albo coś, co byście chciały zrobić? Jakieś czołganie, przeskoczenie przez coś albo wspinanie się na coś? Czy ja mogę wspinanie? Okej. A ty? Ja też. Wspinanie albo przeskakiwanie przez jakieś murki. Powiedz mi, Maksie, dlaczego chciałeś dzisiaj tutaj pobiec? Bo wygląda to fajnie bardzo. Jak emocje przed biegiem? Normalne. Myślisz, że przebiegniesz w dobrym czasie? A lubisz sport? Nie boisz się biec przy takich przeszkodach?

Nie. A jesteś silna? No to życzę powodzenia. Jesteście już pobiegu. Jak wam poszło? Według mnie dobrze. I już jesteśmy po biegu. A tobie? No jestem, jesteśmy razem w klasie. Jesteśmy po biegu. Dobrze, chyba poszło. A czas albo miejsce, jak wiecie jak wam poszło na tle innych? Nie, czasu dokładnie nie wie. Nie wiem czasu, ale miejsce chyba piąte albo szóste. Ładnie. A tutaj ja miałem stawiam 11 12

i czas jakieś 6 s minut. To lepiej powiedzcie jak sobie poradziliście z przeszkodami? Czy są tak trudne jak się mówi? Dziewięć. Dla mnie była tylko jedna trudna, gdzie musieliśmy przejść pod takimi płotkami, bo ja mam taką ranę. Okej. A u ciebie jak to wyglądało? No dla mnie najwsze było takie podciąganie się do po linie, żeby dotknąć dzwonka. Ale wszystko udało wam się przejść? Tak mi prawie. Pobieglibyście jeszcze raz? Tak. Chętnie. Dzisiaj jesteście na Ranmagedonie Kids Demo. Jak doszło do tego, że dzisiaj jesteście wolontariuszami? Jak doszło do tego? M prowadzę salkę w Gliwicach, gdzie mamy właśnie bardzo dużo przeszkód, organizujemy treningi y i różnego rodzaju eventy, czyli griple.

Tak właśnie i z Ran Magendedorem współpracacuję już w sumie od początku istnienia salki, czyli czyli odkąd ją przejąłem, czyli od zeszłego roku, bo jestem z nimi jako oficjalne treningi robimy. No i ostatnio gdzieś tam zaczęśniamy współpracę i i zapytali, czy nie chciałbym również tutaj z nimi współpracować na Ranmageden Demo. No i od słowa do słowa udało się tak, że że prowadzimy m rozgrzewkę razem z Izą, a też również wystawiamy sobie naszą przeszkodę i i promują nasze miejsce. Rozgrzewka to jak trzeba przygotować się do biegu z przeszkodami? A głównie rozgrzewka na generacji Ranmagedon polega na tym, żeby rozgrzać każdą część ciała. Trochę zabawy, bo to są dzieci, więc one potrzebują zabawy.

Y, no i rozgrzewamy po pokrótce ręce. przebiec tutaj jest trasa chyba pój kra z tego co się nie mylę więc trochę trzeba przebiec tworzymy dobrą zabawę poprzez ruch po prostu i promujemy to że można się świetnie bawić a jak oceniacie kondycję dzieciaków

tutaj chyba dobrą bo widać że ćwiczą ogólnie różnie z dziećmi jest ale ale na szczęście tutaj naprawdę widać że dzieci chcą i to jest fajne że chcą się poruszać że przyjechały tu i nikt ich nie zmuszał tylko one się tym cieszą Więc to naprawdę jest fajne, bo tak niestety nie zawsze jest. Warto to warto to pielęgnować, bo teraz w dobie internetu i telefonów, no niestety, yyy trzeba bardzo się postarać o to, żeby zachęcić dziecko do ruchu, a tutaj na serio bardzo bardzo fajnie to wygląda yyy jeżeli chodzi o o chęci tych dzieciaków i są sprawni, bo tutaj widzimy na tech przeszkodzie, jak później po, po zakończonym całym biegu przychodzą i pokróbują swoich sił i naprawdę są takie zawzięte i zacięte, także super. Potem, a jak to jest z tymi przeszkodami? Czy ważniejsza jest siła fizyczna, czy taka

mentalna? Chyba jedno i drugie, no bo sam mental no nie zawsze wystarczy, więc trzeba na pewno chcieć. To jest raz. Czyli ten mentalność, że chce się to zrobić, że to daje frajdę, a z czasem jak się wciągnie w takie coś, to ta siła przechodzi. Więc tak naprawdę na początku jest to dosyć dużo zabawy, dosyć dużo ruchu, więc sukcesywnie jakby się tej siły uczy, ale głównie zabawa to jest zarówno dzieci mają frajdę, ale potem dorośle mają to samo. Przychodzą po iluś latach nic nie robienia i zaczynają jak dzieci na placu

zabaw. Dokładnie tak to wygląda, że jest zrobiłem to albo to mi się udało. Więc więc jest to taki wciąga bardzo, bardzo wciąga. Tak więc to jest y na pewno ta mentalność dziecka u dorosłych potem wraca, potem też ta siła charakteru też przychodzi. To propos zabaw tutaj stoimy pod klatką, która jest większym wyzwaniem, większą przeszkodą niż te na torze. Co tutaj dzieci mogą zrobić? No teraz mamy akurat tylko prostą rurkę zawieszoną z racji tego, że mamy krótką przerwę, ale mogą zrobić wszystko. W zasadzie mamy ringi, mamy opony, mamy właśnie rurkę, mogą przechodzić, mogą używać swingu, mogą

używać siły, czyli w spiącie do do bicepsu. Także mogą naprawdę wszystko i to jest taki challenge dla nich, żeby dojść do tego upragnionego dzwonka, którym jakby wieńczy sukces na przeszkodzie. Pani Aniu, dlaczego zdecydowało się pani tutaj przyjechać ze swoimi uczniami? Bo mam bardzo aktywną klasę, która uwielbia ruch, mają w sobie mnóstwo energii, więc żeby miło spędzić czas, integrować się, ale też właśnie promować ten zdrowy styl życia. Jakieś obawy przed wyścigiem? Nie. A dzieci jak do tego podchodzą? Podek pozytywnie. Oni chcą więc jeszcze raz.

Jeszcze raz. A już po biegu są? Już są po biegu. No to proszę powiedzieć jak poszło. Wyśmienicie. Każdy dał radę, każdy się spisał na medal. To jeszcze niech pani się pochwali jakąś swoją ulubioną przeszkodą. Co się pani tutaj spodobało? Mi się chyba najbardziej te drabinki tutaj podobały. Czy sama by pani pobiegła w takim biegu? Może bym pobiegła, ale czy bym dała radę, to nie wiem. Jakie mieliście emocje przed biegiem?

No stres. No trochę się bałem, co może mnie czekać. A tutaj no takie małe, taki mały upadek, ale nic się nie stało. Myślałem, myślałem, że to będzie fajny bieg. A słyszeliście wcześniej o Ranmagedonie? Tak. Już przez ctery lata to myślę. A biegłeś wcześniej? Kiedyś tak. To powiedzcie mi, jak usłyszeliście, że pobiegniecie, jak się z tym czuliście? Bardzo fajnie. Dobrze. To jaka była wasza ulubiona przeszkoda? Zjazd na tyrolce. Moja ulubiona przeszkoda to był najdłuższy bieg tutaj. Chcielibyście pobiec jeszcze raz? Tak, oczywiście. A trasa była odpowiednio długa? Zmęczyła was?

Tak, nie za bardzo. To pewnie dużo ćwiczysz. Mhm. A jakie najbardziej dyscypliny lubisz? Uwielbiam bardzo długie biegi. Okej. A ty tak samo. Też lubisz biegać? Tak. Jak emocje po biegu? Fajnie. Y ekscytująco, choć tor był bardzo długi, a prawie każdy się spodziewał, że

będzie krótszy. A powiedzcie, czy tak troszeczkę baliście się przed startem? E nie, nie. Dobrze. A jak wam poszło z tymi przeszkodami? No dla mnie takie średnie. Dla mnie też, ale były średnie do przejścia. Wszystkie się udało? Wszystkie się udało. Były łatwe i fajne.

Fajne. To jaka była najfajniejsza? Najfajniejsze były drabinki, które były na górze. A to u ciebie? No chyba ten zjazd na zjeżdżało się tak jak na tyrolce. O, zjazd na tyrolce. Pewnie, że tak. A sama trasa biegu, co? Zmęczyła was? Nie, to trochę przebieglibyście jeszcze raz? Tak. Tak. A jesteście z siebie zadowoleni? Bardzo. Tak. Dlaczego zdecydowałeś się zostać dzisiaj wolontariuszem? A, bo lubię pomagać dzieciom i no chciałem się pobawić też. Czy na stałe jesteś przy Ranmagedonie, czy to tak dzisiaj? Raczej tylko dzisiaj. Tak. A jak w ogóle natrafiłeś na na ogłoszenie czy w jaki sposób dzisiaj tutaj jesteś?

Ze szkoły pani powiedziała, że można iść, no i stwierdziłem, że pójdę. No fajnie. I powiedz mi, jaka przygoda cię dzisiaj tutaj spotkała? Co to za, nazwijmy to, dyscyplina albo wyzwanie? Muszą trafić y piłką do kosza przez tą dziurę. No raczej im dobrze idzie. Dobrze idzie. Czyli możesz powiedzieć, że dzisiaj dzieci są wysportowane? Tak. A dużo narzekają? O, no niektórzy narzekają dużo całkiem. A czy ty umiałbyś tak wrzucić piłką? O to nie wiem. Jaka była wasza motywacja, aby dzisiaj tutaj być wolontariuszami? Zobaczyłyśmy no to stwierdziłyśmy, że przyjdziemy i nie szkoda wam czasu wolnego?

Nie. I tak byśmy były teraz w szkole. W szkole. I powiedzcie mi, skąd dowiedzieliście się, że jest taka możliwość? Bo mamy taki dziennik w szkole i tamto pisało właśnie w wiadomościach. Yyy, i jaką przeszkodę dzisiaj obsługujecie? No ja obsługuję y właśnie to, co tutaj muszą zrobić. No muszą właśnie przychodzić po prostu po tym. A twoja przeszkoda? Nie, no to ja po prostu pilnuję drogi, żeby się nie wywróciły. I powiedzcie mi, jak kondycja dzisiejszych dzieci? Dobra, no lepsza ode mnie. A jak oceniacie tę sportową atmosferę? Tyleś się mówi, że na Ranmagedonie każdy sobie pomaga. Podaje rękę w potrzebie.

Czy tak jest dzisiaj? Tak. Tak. Tak jest. Tak. A czy wy dałybyście radę przebiec ten tor? Myślę, że tak. No raczej tak. A czy przy tak trudnej przeszkodzie wszyscy sobie radzą, czy muszą sobie pomagać? Nie wszyscy, ale dużo próbuję, ale jak im się nie udaje, to po prostu biegną dalej. Jak się biegło? Super. I czy było to wyzwanie jakieś super? Nie. A jaka przeszkoda była najtrudniejsza? Chyba te wspinaczka. Ta wspinaczka. I co? Lubisz taką aktywność fizyczną? Uwielbiam. Pobiegłbyś jeszcze raz? Chętnie. A pierwszy raz biegłeś? Nie. Czyli już masz doświadczenie?

I co? Ten tor był prosty czy trudny? Prosty. Jest z nami Rafał. Rafała już mieliście okazję poznać. Wiecie, że biega w Ramagedonach, więc pogadajmy o przeszkodach, które dzisiaj są. Jak oceniasz poziom trudności? Przeszkody są jakby analogiczne do naszych biegów kids dla dzieci i oczywiście są dostosowane do ich wieku, więc są też nieco prostsze rzeczy, jakieś niskie ścianki do przeskoczenia, do przeczołgania się elementy, ale też takie konstrukcje jak tutaj widzimy nieco trudniejsze, gdzie już trzeba trochę zawisnąć na rękach, mieć silny chwyt, ale dzieci sobie z tym radzą, bo dzieci proporcjonalnie do do wagi ciała mają bardzo silny chwyt, na pewno silniejszy niż dorośli, więc śmigają sobie po tych przeszkodach, które wymagają siły właśnie chwytu.

A jak myślisz, też organizujesz półkolonie dla dzieci, więc tam też są te tory, obserwujesz je. Co jest takim największym wyzwaniem dla dziecka w tych biegach? Często przełamanie swoich barier, żeby w ogóle spróbować, bo potem kiedy już próbują to to nie ma żadnego problemu. Śmigają po torach właśnie na półku. Aloniech też mamy dokładnie takie same przeszkody, jakie tutaj można znaleźć na Ranmagedon Kids demo czy na Ranmagedon Kids. Więc na półkoniach też dzieci mogą sobie popróbować tych przeszkód, spróbować je przechodzić. No i przełamywać te swoje swoje bariery.

To może z doświadczenia znasz jakiś chwyt motywacyjny? Chwyt motywacyjny? Spróbuj, po prostu spróbuj. Może się nie udać, nic się nie stanie, ale ważne jest, żeby próbować. A jak oceniasz wykonanie dzisiejszego toru? Super. Jest dosyć długi, więc dzieci na pewno zdążą się ciut zmęczyć. Ale też w takiej fajnej i przyjemnej okolicy tutaj na terenach zielonych dookoła Prizero Areny, y Gliwice. E więc wygląda naprawdę naprawdę super. A jaka z tych konstrukcji jest twoją ulubioną oczywiście dla ciebie już w tych wyższych wersjach? Oj, ja lubię trudne przeszkody, więc dla mnie tutaj poziom byłby może nieco za mały. Dla mnie wszystkie właśnie takie konstrukcje gdzieś to przechodzenia na rękach to jest to, w czym czuję się y najlepiej, więc no ja muszę niestety na na tych biegach dla dorosłych jednak sprawdzać

swoje siły. A jak to wygląda na półkoloniach? Czy tory są codzienne? Codziennie, czy też tutaj są przy arenie? Mhm. Tak, dokładnie. Tor przy Priz Arenie mamy rozstawiony dokładnie w tym samym miejscu, w którym się teraz znajdujemy. Są te same, te same przeszkody. Dzieci mają zajęcia na torach codziennie z naszymi wychowawcami. Oczywiście program jest też dostosowany tak, żeby popróbować różnych rzeczy, spróbować różnych wyzwań na tym torze i na koniec w piątek mamy wielki wyścig, po którym dzieci dostają medal, który zabierają na pamiątkę do domu.

A co dzieciom się najbardziej podoba? Co słyszysz i po takich biegach, i po samych półkoloniach? Yyy, mamy kilka elementów, które yyy na pewno yyy na które zwracają uwagę i dzieci, i też rodzice. Oczywiście tor przeszkód jest tą y główną atrakcją. Y ale poza tym mamy też y program mentalny przygotowany przez psychologa sportowego Mateusza Brelę, który zawiera takie elementy jak na przykład radzenie sobie ze stresem, czy z emocjami, czy wyznaczanie celów. I tutaj jakby mogę

powiedzieć, że to jest unikatowa rzecz na półkoloniach w Polsce. czy ten program mentalny, no bo stawiamy nie tylko na ten rozwój fizyczny, ale też na rozwój mentalny dzieci. Poza tym szereg atrakcji w Gliwicach. Tutaj Prizero Arena nam oferuje jeszcze ściankę wspinaczkową, zajęcia akrobatyczne i bardzo dużo gier i zabaw grupowych, z których dzieci mogą skorzystać. Czy boicie się, stresujecie się przed biegiem? Nie. A jesteście szybcy? Tak. A poradzicie sobie z każdą przeszkodą? Tak. A kto będzie pierwszy?