Problemy żywieniowe dzieci

Człuchów ul [Muzyka] Cześć [Muzyka] dzień dobry państwu PRL psychologia relacji ludzie Agnieszka Chylińska i Anna Kazimierczak Dzień dobry dzisiaj naszym gościem jest Martyna zwierzak Powroźnik dietetyk dziecięcy terapeuta karmienia tak jest Dzień dobry witam serdecznie proszę nam powiedzieć co to jest znaczy terapeuta karmienia bo to taki magiczny termin jest ten terapeuta

karmienia zostać naprawdę dopełnienie ja jako dietetyk dziecięcy pracuję tak naprawdę z dziećmi w różnym wieku z różnymi problemami Natomiast ta ten terapeuta karmienia pozwala mi prowadzić takie terapię typowo z dziećmi które mają problem z wybór częścią pokarmową z tym że po prostu jedzą mało lub mają jakiekolwiek inne trudności z żywieniem z jedzeniem terapeuta żywienia Zajmuję się dziećmi które jedzą mało czy też tymi które jedzą za dużo ogólnie jako dietetyk i zajmuję się i jednymi i drugimi tak naprawdę

tylko powiedzieć których dzieci jest których przypadków jest więcej teraz już tak naprawdę Zauważam że w gabinecie faktycznie pojawia wcześniej było tak że jednak ta nadwaga i otyłość że tych dzieci z takimi problemami było więcej natomiast zauważam teraz że jednak zwiększa się też ilość dzieci które mają problemy z tą wybór częścią pokarmową albo w drugą stronę jest większa świadomość i rodzice wiedzą i szukają tej pomocy wiedzą gdzie się zgłosić I i chcą pomóc dzieciakom Co to jest tak

wybiórczość w pokarmowa wybiórczość pokarmowa jest to takie zaburzenie które występuje u dzieci które nie chcą Próbować nowych rzeczy tak naprawdę to wybiórczość pokarmowa to jest bardzo obszerny temat i coraz więcej badań jest w tym temacie coraz więcej specjalistów bo też i Psychologowie tutaj mają dużo do

powiedzenia i terapia SI integracji sensorycznej ich No i właśnie dietetycy i terapeuci karmienie moją naprawdę pełne ręce roboty Są to dzieci które stałyby wartością pokarmową które nie chcą Próbować nowych rzeczy jedzą mało mają taką konkretną listę produktów i tych produktów naprawdę jest mało Czasami przychodzą rodzice mówią że moje dziecko nie chce nic jeść A jak sobie spiszemy wszystko na karteczce to okazuje się że tych produktów wcale nie jest tak mało i że jest to dieta urozmaicona tylko tak nam się wydaje mi się gdzieś zamykamy w kilku produktach i i nawet już później nie Proponujemy dziecku nic nowego więc nie wiemy czy ono ma ochotę czegoś spróbować czy nie Natomiast te dzieci sobie treścią pokarmową faktycznie one można powiedzieć że nawet boją się Próbować nowych rzeczy widać strach i No jakby

takie zwykłe podejście w domu na zasadzie zjedz próbuj No proszę zrób to dla mamy zrób to dla babci No nie ma nie ma po prostu tutaj możliwość aby to zadziałało czy wybiórczość pokarmowa to to samo co neofobia żywieniowa nie nie to niekoniecznie To może być razem ale ale raczej te diagnozy stawia się uzupełnienie innych dzieci z innymi

objawami że tak powiem nie każda wybiórczość to neofobie dokładnie neofobia żywieniowa No też jest też jest do pracy tak naprawdę z dzieckiem że można wypracować pewne pewne rzeczy ale no nie jest to powiedziane że faktycznie na 100% uda nam się zrobić żeby dziecko wszystko zaczęło jeść chętnie Aniu coraz więcej jest takich dzieci właśnie wybiórczość pokarmowa neofobia Dlaczego ogólnie mamy coraz więcej zaburzeń w ogóle jako takich że is pojawiają się właśnie nowe zaburzenia lub też to co występowało

zawsze teraz jest nazywane zaburzenie bo zaczął ustępować większej skali albo no właśnie no właśnie czy to zawsze występowały czy to teraz się zawsze występowało że dzieci różnie jadły tak były takie dzieci które jadły wszystko chętnie bez problemu były takie dzieci tak zwane niejadki kiedyś prawda Nasze pokolenie Było natomiast no teraz to jakby ma swoją nazwę kliniczną liczba

specjalistów którzy się tym zajmują są jakby drogi postępowania więc to myślę że to jest jedna rzecz natomiast druga rzecz to jest taka że faktycznie jakby świat w którym żyjemy to wszystko co się dzieje wokół nas sprzyja temu że coraz więcej tych zaburzeń zaburzeń jest no tutaj bardzo wiele rzeczy ma znaczenie Nie wiem czy teraz jakby jest

sens o tym mówić W każdym razie [Muzyka] myślę Nie wiem jak swojej perspektywy że w tych dziecięcych wszystkich zaburzeniach na jego rodzina odgrywa znaczenie to jak rodzice podchodzą do rodzice dziadkowie szersze całe Spektrum szersze rodziny może powodować to by tam gdzie jeszcze tego zaburzenia niemal bo nigdy by nie było No nagle urasta nie do jakiejś Wielkiej Wielkiej rangi no i też to jak sami rodzicach my jako dorośli jakby do jedzenia podchodzimy jak sami się odżywiamy na jakie mamy różne przekonania takie często nieuświadomione mityczne No to wszystko jakby tutaj chyba ma znaczenie też nie tak sobie właśnie pomyślałem że ty jesteś dietetykiem całej rodziny tak zdecydowanie bo żeby dziecko No czegoś

nauczyć musisz wyedukować całą rodzinę i powiedz właśnie od czego jak to wygląda głównie jakby są specjaliści dziecięcy którzy pracują głównie z dzieckiem naprzód fizjoterapeuci czy właśnie integracja sensoryczna i wchodzą na salę i dystans w 100% z dzieckiem natomiast u

mnie wygląda to faktycznie tak że bardzo często zależy w jakim wieku jest dziecko ale bardzo często to jest praca przede wszystkim z rodzicem wiadomo że dziecko w tym wszystkim uczestniczyć dziecko też musi chcieć jeżeli dziecko nie chce i pies zaciągane do mnie siłom to różnie to się później kończy oczywiście daję z siebie wszystko zawsze żeby żeby dziecko wyszło ode mnie z uśmiechem i z taką chęcią natomiast no faktycznie Wygląda to tak że przede wszystkim rodzic szukamy przyczyny Zastanawiamy się z rodzicem jak możemy pomóc dziecku No bardzo często jeżeli dziecko jest małe No to Rodzice jednak decydują o tym co pojawia się na talerzu dopiero Te on okres taki nastolatki Nastoletni to jest czas Kiedy dzieci już same mogą sobie coś przygotować natomiast wcześniej no to głównie rodzice za to odpowiadają No

bardzo ciężki temat to są również właśnie dziadkowie i babcię oj bardzo i tutaj w zależności od problemu dziecka Jeżeli jest to problem z nadwagą i otyłością No to tu mamy znowu te problemy emocjonalne tak Czyli babcia z dziadkiem oni i tak są najważniejsi na świecie i są bardzo kochani Ale przez to że przychodzą i przynoszą na przykład słodycze Za każdym razem to dziecko kojarzy to rzedzie że dziadek i babcia zawsze coś przyniosą słodkiego i że oni to robią z miłości do niego i później zaczynają się te problemy takie emocjonalne że dziecko zaczyna kojarzyć jedzenie po prostu zet-inwest słodycze

bym powiedziała z emocjami no i później mamy tą taką lawinę problemów która która nas spływa Natomiast dzieci które nie chcą jeść tutaj znowu dziadkowie się martwią Zresztą rodzice tak samo i dochodzi do tego że no dzieci są zmuszane do tego jedzenia ja nieraz słyszę że że dziecko siedzi ileś godzin przy stole dopuki nie zje to nie może odejść No to nie działa to to zadziała może zadziałać na krótki na krótki okres czasu Ale w dłuższej perspektywie to się nigdy nie chodzi tak samo zastraszanie dziecka czy jakby karanie nagradzanie przykład Jeżeli zjesz brokuła dostaniesz czekoladki To dlaczego te czekoladki mają być lepsze niż niż ten brokuł nie więc faktycznie jest takie podejście bardzo

responsywne i stawiamy na to żeby jednak te dzieci nie były zmuszane i było to jakby tak jak zaakceptowaniem ich uczuć No bo to żeby dziecko nie jedno to ona jakoś przyczynę tak naprawdę ma tylko my nie do końca wiemy może się nigdy nie dowiemy Ale może być tak że że się dowiemy I będziemy w stanie coś z tym zrobić ale może być także się nigdy nie dowiemy I musimy to zaakceptować Oczywiście zawsze proponować oswajać na różnych etapach w różny sposób ale nie zmuszać bo w dłuższej perspektywie to po prostu nigdy się nie sprawdzi I co nie dziecko nie zacznie z dnia na dzień No bo mama powiedziała że nie wiem pójdziemy jutro na badania krwi a dziecko tego nie lubi albo będzie zastraszone że będzie nie wiem do szpitala pójdzie albo coś nie to to nigdy nie zadziała Jakie mogą być przyczyny tego że dziecko nie je albo że

za dużo je no Przyczyn może być bardzo dużo tak naprawdę jeżeli chodzi o to może zacznę od tego jeżeli dziecko jest za dużo bo to myślę jest prościej o znaleźć przyczynę czasem bywa tak że już od małego tydzień w te dziecko jest wszystko tak jakby może czasem nawet nieświadomie spychane czyli właśnie za mamusię tatusia z jeszcze łyżeczkę a jeszcze to a Dokończ posiłek a mama zrobiła takie pyszne i tak dalej i dziecko przestaje czuć sytości i jakby odbieramy mu samorek

samoregulacja tak tak brakuje tego że dziecko decyduje o tym że ono jest najedzone dziecko mówi że nie odwraca głowę to znaczy że nie chce i to jest tak naprawdę mi się z tym rodzimy dokładnie kiedy jesteśmy najedzeni a to że dziecko powinien mamy jeszcze go tam przy kupujemy że jeszcze tyle jeszcze tyle czy tyle wychodzi na to że to my decydujemy o tym Ile dziecko powinno zjeść a on 2 to dokładnie samo więc to

jest taka pierwsza przyczyna że już od małego gdzieś budujemy takie takie przekonanie że że to my jednak wiemy i wy lepiej Ile ty masz zjeść No i te dzieci później jedzą więcej bo niczyją tej sytości najzwyczajniej w świecie i nie czują nie wiedzą kiedy mają przestać No i że tak brzydko powiem się odpychają

tym jedzeniem To jest taka taka główna przyczyna wiadomo mamy też różne choroby które które mogą czym niektóre leki które też mogą zwiększać apetyt czy też na przykład podwójne obiady tak jak na przykład przedszkole to jest w ogóle taki test Ciężki orzech do zgryzienia dlatego że żywienie w przedszkolu powinno pokrywać 75 procent zapotrzebowania na jedynie w ciągu dnia jest tak naprawdę dziecko przychodzą z przedszkola powinno zjeść tylko powiedzmy owoc ikola nie wiem no a nie

ukrywają że dziecko zje śniadanie obiad o godzinie 11 11 30 to 16 już po prostu jest bardzo głodny nie A ta przekąska jak w postaci wafli ryżowych albo jakiegoś tam budyniu No to też nie nasyci więc tutaj faktycznie No jest to duży problem i rodzice zawsze stoją z takim zapytaniem przychodzą do mnie z takim zapytaniem ta właśnie obiad drugi w domu czy nie jest to ciężka decyzja bo też nie mamy wpływu na to ile dziecko w tym przedszkolu zje nie wiemy czy ono nie chodzi po 3 dokładki czy nie piję trzech szklanek kakao nie A to wszystko będzie miało wpływu takiego małego dziecka Więc to też no i no i też właśnie takie

emocjonalne przywiązanie do jedzenia Czyli że dziecko je te słodycze cały czas ma do nich dostęp przede wszystkim bo to też jest ważna rzecz żeby dziecko raczej nie miało dostępu Zazwyczaj to jest tak że gdzieś jakąś szafkę ze słodyczami albo miskę cukierkami No ma prawie każdy w domu chociaż jestem bardzo walczę i te słodycze są na wyciągnięcie ręki a

jak sobie spojrzymy w drugą stronę Czy owoce albo warzywa są też na wyciągnięcie ręki bardzo często są gdzieś Zakopane w lodówce jeszcze w szufladzie nie ukrywajmy do dziecko niepłynna dorosłemu się nie chce a co dopiero dziecku żeby pójść obrać sobie marchewkę i ją zjeść nawet jakbym lubi oczywiście ale powiedzcie mniej bo sama wychodzę z takiego założenia że jeżeli coś nie jest zakazane to nie jest tak przez dziecko pożądane prawda że moje dzieci nie zakazuje im słodycze bo

one ich nie pragną po prostu są jakoś wydzielane natomiast nie pragną tych słodyczy nie mówię im że tylko w sobotę możecie zjeść bo bałabym się że ta sobota od rana do wieczora by była wypełniona tymi słodyczami jak to jest właśnie z tym zebraniem pozwala nie wiem no zna pewno że jak bardzo zabrania będą to staje się tym zakazanym owocem i dziecko jakby że to nie chodzi w żeby a żeby ani zabraniać ani nakłaniać do jedzenia bo mi się wydaje że te szumy mamy kulturowo taki z tymi słodyczami żeby celebrujemy prawda że przecież no każda uroczystość czy każdy sukces to trzeba ciasto tak lody usiąść kawa taki jakby

to tak popołudnia soboty niedziele urodziny No to też prawda przy tych czasach się za siadaj się zjada więc wydaje mi się że Tak patrząc nawet zwyczajnie na piramidę żywieniowa można podstawowe takie nasze zapotrzebowanie to i tak za dużo tego spożywamy No bo tak naprawdę cukier teraz wszędzie to wystarczy że jogurt dziecko zje że się napiję jakiegoś soczku niby Kubusia zdrowego tak jakbyśmy popatrz ile tam jest cukru No to już jest zapotrzebowanie na cały dzień wojna tydzień często więc jeśli dziecko jakby a nie ma Taka zwany

ale też jakby nie zapycha na w taki sposób żeby rodzic ma świadomość że żeby pić wodę No to wodę czystą tak ewentualnie samemu zrobić lemoniadę nie kupować sklepienie to jakiś rodzaj słodkich przekąsek właśnie celebrować za każdym razem przy tortach kupnych ciastach Czy samemu nawet robić no ale no właśnie wprowadzać jakieś owoce bardziej takie naturalne rzeczy no albo po prostu siedzenie i rozmawiamy zwykłe tak przy przywozie tak

żeby to żeby tego uczyć od małego idealnym rozwiązaniem była taka miska warzyw i owoców jak najbardziej pokrojona marchewka w słupki ale są dzieci które naprawdę lubią te warzywa tylko po prostu nie mają do tego dostępu Czasami przychodzą i rozmawiają z rodzicem i często słyszę Właśnie mamo dawno nie kupiłaś mi takiej surowy marchewkę przecież tak lubię rodzic nagle No faktycznie kiedyś taką jadłeś i czasami chodzi tylko o takie przypomnienie że tak też można

nim i pokazanie właśnie że że to nie do końca tak jest że te słodycze muszą dookoła nas wszędzie być tak jak powiedziałaś No one są naprawdę na każdym kroku aczkolwiek jest to bardzo trudne żeby u dziecka jakby żeby je nauczyć tego że jeżeli na żeby i nie zabraniać i właśnie żeby za bardzo Nie pozwalać bo faktycznie jest także że jeżeli czy zabrania my No to dziecko później tego chce szczególnie jeżeli tak w stu procentach tego nie ma bo też są takie mamy które przychodzą czy rodzice że od dzisiaj absolutnie zaraz słodyczy No i te dziecko No jak ona ma się czuć to jest powiedzmy łatwe jeżeli dziecko jest w domu ale ono idzie do przedszkola idzie do rówieśników i tamten cukier jest i może wpaść w takiej zachwyt tym

cukrem prawda tak najgorzej jest Kiedy dzieci już dostałem kieszonkowe i mogą same chodzić do sklepu to jest tak naprawdę ten bardzo trudny czas My też No trzeba u dzieci od najmłodszych lat oto świadomość to świadomość tego że tak naprawdę powinniśmy zacząć od siebie jeżeli my jesteśmy świadomi tego co ląduje na naszym talerzu No to ty dziecko będzie brało z nas przykład ja dosłownie wczoraj po prostu szczęka mi

opadła jak mój półtoraroczny syn mieliśmy śniadanie i ja miałam ci kanapki i pół talerza pomidora on tak samo miała mój mąż sobie wziął po prostu chleb bez warzyw on tylko popatrzył na talerz od taty i nie ma nie ma pokazuje na pomidorach tata nie ma Ja mówię no to jest niesamowite jak te dzieci nas obserwują nam by się wydawało że to jest tak naprawdę dobra raz to raz to raz to dziecko tego Nie nie wyłapie a ona nas tak bacznie obserwuje więc jeżeli my nie damy tego przykładu to będzie nam jeszcze trudniej tak naprawdę I wydaje mi się że chyba z tym jest najgorzej bo to chyba najgorzej swoje przyzwyczajenia z sumieniu przyzwyczajenia to najpierw trzeba mieć świadomość jakie się ma te przyzwyczajenie odbyły się wydaje że większość ludzi pomimo tego że już to edukacja żywieniowa jest dość na dobrym

poziomie wciąż nie ma świadomość wystarczy widzieć co ludzie kupują w sklepach tak tak naprawdę no te słodkie napoje słodkie jogurty wszystkie przetworzone jakieś tam kiełbaski kiełbaski kabanosy No niby to tam są jakieś kabanosy niby burakowe czy jakieś ale nie to wszystko jest przetworzone to wszystko jest niezdrowe więc No mi się

wydaje że przede wszystkim edukacja dorosłych tak jeśli dorosły samiec zredukowany ma świadomość czyta te składy tłumaczyć dziecku że woda słodka nie jest zdrowa że lód tam jakieś tam najgorszy najtańszy niezdrowy to z czasem będzie procentować na 100% to dziecko też będzie się nad tym zastanawiać też będzie na co zwracać uwagę jak NATO i zwraca uwagi dziecko pójdzie to co jest najsmaczniejsze Co najbardziej lubi czyli słodkie tylko tak się też zastanawiam bo możemy mówić dzieciom że woda jest zdrowa ale w tym czasie sami popijać zł się tak robimy No to wiadomo że to jest bez sensu to jest właśnie bez sensu musimy sami musimy sami zacząć od siebie Tak łatwiej zmienić swoje przyzwyczajenia czy jako rodziców czy dziadków

chyba swoje chyba tak tak do dziadków Trzeba mieć dobre podejście dobra podejście mają duży wpływ na to na żywienie dzieci prawda Bo jednak nie wiem czy to tylko w naszej kulturze że w tym jedzeniu No przekazujemy miłość tylko w naszej kulturze nasza kultura specyficznie to pojmuje wydaje mi się jako właśnie taki rodzaj przekarmianie i przesadzania wszystkiego Niemniej jednak dziadkowie oni w większości przypadków to nie jest tak że są na codzień z dzieckiem tak że to jest od czasu do czasu rodzinnym wydaje mi się świadomie stanie nad tym zapanować jeśli zapanuje najpierw tym u siebie to to raczej dziadków nie zmienimy Natomiast możemy jakby jakoś tak zapanować czy radzić swoje granice żeby po prostu nie szanowali tyle rodzice niejadków zazdroszczą rodzicom dzieci które jedzą znowu

rodzice dzieci które za dużo jedzą zazdroszczą rodzicom których dzieci nie jedzą czy któryś problem jest mniej poważny który się jest bardziej myślę że jedne i drugie problemy są są trudne i też dzieci mają różne etapy my czasami te etapy musimy najzwyczajniej w świecie zaakceptować jest taki taki moment kiedy praktycznie każde dziecko nie je jest nazywany ty właśnie niejadkiem czasami się to może zacząć w okresie na przykład drugiego roku życia u jednej dzieci trwa to powiedzmy Roca Urbi może trwać to nawet i 10 lat taki etap niejedzenia niechęci

do jedzenia niechęci do właśnie próbowania nowych posiłków produktów natomiast tutaj znowu z wszystko zależy od nas samych tym zrobimy nie jeżeli zamkniemy się tylko w tych w tych produktach które dziecko lubi je nie będziemy proponować nowych produktów No to nigdy nie będziemy wiedzieli Kiedy dziecko akurat będzie miał ochotę czegoś innego spróbować więc te te oswajanie I to właśnie takie proponowanie ale nie takie nachalne tylko delikatne po prostu stawianie czegoś na stole żeby dziecko wiedziało że coś innego też istnieje będzie tutaj bardzo ważne natomiast u dzieci które za dużo jedzą No to znowu właśnie uświadamianie i takie troszeczkę pozwalanie dziecku poczuć w tego głodu bo bardzo często jest tak że my się boimy tego że dziecko będzie głodne i dlatego też podajemy mu dużo bo przecież

Dziecko nie może być głodny a tak naprawdę ten Głód jest bardzo potrzebne i dziecko musi go czuć żeby wiedzieć że ten głód Może zaspokoić jedzeniem i tak jak to też się mówi że głód to najlepsza przyprawa Czyli jeżeli dziecko jest głodne no to wtedy zje o wiele chętniej i być może spróbuję czegoś innego to akurat będzie na stole było jest głodne i będzie miało na to ochotę więc u tych dzieci faktycznie zwracamy uwagę na to żeby żeby te uczucie głodu było i

uczucie sytości Czyli też odczuwamy tą sytości po prostu dziecko kończy posiłek tak jakby sobie to w skali ułożyć że jeden to jest taka malutka przekąska w postaci cukierka 10 to jest kolacja wigilijna No to tak żeby w tym czasie jak mamy takie uczucie 67 wszystkim średnim stopniu to to kończymy jeśli nie zapycha my się do do końca

tylko kończymy posiłek kiedy jeszcze nie jesteśmy najedzeni i Kolejna kwestia to jest kwestia jeszcze podjadania u tych dzieciaków bardzo często jest tak że to nawet nie są słodycze to jest tak że Ta lodówka co chwilę jest po prostu te drzwi tylko się otwierają i zamykają Plasterek sera parówka kabanosik tylko

co tam ty lodówce jest to nie muszą mieć słodycze ale to już Znowu nam będzie zaburzyło te i odczucie głodu i sytości i tak naprawdę no to nie są to dobre nawyki więc jedyne problemy i drugie wymagają jakby tej świadomości i Poznania powodu przyczyny zastanowienia się jak my możemy temu dziecku pomóc ale w zgodzie z nim nie robić coś na siłę bo tak

trzeba albo tak ktoś powiedział tylko po prostu Zastanowić się jak my wspólnie całą rodziną możemy dziecku pomóc i jak możemy go wspierać w tym bo to też jest bardzo ważne wsparcia rodziny bo jeszcze Nasuwa mi się jeden temat porównywanie często rodzice mamy porównują prawda porównują jak dziecko wygląda i leje

jego wygląd przekładają też na zdrowie No nie ma nic gorszego niż porównywanie No to tak samo jak my między sobą czy właśnie dzieci z No to jest totalnie bez sensu to nic nie daje to niczym nie mówi to tylko szkodzi tak no bo jakby robi się jakiś taki rodzaj wyrównywania do czegoś co co No w ogóle nie powinno być jakby w ogóle powinno być miejsce bo każdy jest inny Po prostu każdy jest inny Trzeba znać dziecko jego potrzeby i na tym się skupiać a inni niech mają swoje potrzeby swoje dzieci i wsiadaj skupiają rodzice jakby widzą swoje zasługi W tym

że ich dziecko je że ładnie spożywa posiłki nie zawsze że tak powiem bo każde dziecko chyba jest inne traktat wiadomo że otoczenie i rodzina ma wpływ natomiast to nie jest taki stuprocentowy wpływ to my się tak naprawdę też takim mogłabym powiedzieć temperamentem żywieniowym rodzimy i to czy będzie to wybiórczość pokarmowa czy będzie nadwaga otyłość to nie zawsze jest tak że my jako rodzina mamy nad bo wpływ oczywiście gdzieś tam na pewno jakieś Jakiś nasze zachowanie na to mogą wpłynąć natomiast często to jest tak że że nie

że po prostu te dzieciaki no mają jakieś swoje powody dla których dla których tak się po prostu dzieje i i no my nie możemy się obwiniać za to że nasze dziecko jest źle albo cieszyć się że to jest nasza zasługa że dziecko je je dobrze nowe wszystkim ważne umiar i równowag A dziękujemy bardzo za rozmowę naszym gościem była Martyna zwierzak Powroźnik dziękuję bardzo i [Muzyka]

z boku i [Muzyka] z o.o