Odsłonięcie Muralu Stanisława Soyki | 100% Gliwic

[muzyka] Jesteście w imieniu całej naszej rodziny i w ogóle to w ogóle chciałem powiedzieć, że to wielki zaszczyt. Ja w ogóle dzisiaj mam mega trenę. Nie przypominam sobie, żebym miał taką tremę, bo to jest tutaj u was w Kiwicach w tym miejscu bardzo mikstremy z wzruszeniem. >> Mikstremy z wzruszeniem. Tak, bardzo wzruszający moment. Na koniec posłuchajcie tej piosenki, która również

tutaj się uwidoczniła na tym muralu, czyli druga piosenka, która jest na tym muralu zapisana. Zopatrz we mnie człowieka. Janek. >> [muzyka] [muzyka] >> Sam niebo [muzyka][śpiewanie] mamy nad głowami. Samo słońce [muzyka] promieniami darzy. Tak samo kochać [muzyka][śpiewanie] chcemy. Chcemy być kochani,

więc nie [muzyka] bój się. Więc nie bój się [śpiewanie] zopatzyć. [muzyka] >> Zobacz [śpiewanie] we imię człowieka. Ja [muzyka] na litość [śpiewanie] nie czekam. Tak jak ty. Jestem [muzyka][śpiewanie] i przemijam. Zobaczem imię człowieka. Zobacz, [śpiewanie][muzyka] uwierz, nie zwlekaj. Bądźmy razem [śpiewanie][muzyka] w tej podróży. Ty i ja. [muzyka]

Dzień dobry państwu. Liczyłam, że do 19:30 uchronimy się od deszczu, ale się nie udało, ale jest was tak wielu, więc gliwiczanie mają gorące serca. Ja się bardzo cieszę, że Stanisław Sojka jest tak pięknie uwieczniony w takim zresztą fantastycznym miejscu. A że to jest miejsce, które pewnie często odwiedzał. Jestem pewna, że przechodził tą ulicą, bo mieszkał tutaj niedaleko. Yyy, chodził tutaj niedaleko do szkoły muzycznej,

chociaż nie szkoła muzyczna była wtedy tam. Y, to myślę, że miejsce jest fantastyczne, sam twórca jest fantastyczny i muszę powiedzieć i bardzo podziękować autorowi Sebastianowi Berusowi, bo naprawdę to co widzimy chwyta za serce. Stanisław Sojka, jeden z najwybitniejszych artystów związanych z Gliwicami, zmarł nagle 21 sierpnia

2025 roku w Sopocie, w dniu, w którym miał wystąpić podczas Top of the Top Sopot Festiwal. Choć urodził się w Żorach, to właśnie w Gliwicach rozpoczęła się jego muzyczna droga. Jako dziecko śpiewał wraz z ojcem w jednym z parafialnych chórów, a także uczył się gry na skrzypcach w państwowej szkole muzycznej pierwszego stopnia. Nieco ponad rok po jego śmierci Gliwice upamiętniły artystę w wyjątkowy sposób. Na jednej ze ścian miasta powstał mural poświęcony pamięci Stanisława Sojki. O tym, skąd narodził się pomysł jego stworzenia mówi Paweł Januszewski, dyrektor Centrum Kultury Wiktoria w Gliwicach.

>> Inicjatorów tego projektu było bardzo wielu. Do nas docierały głosy, że trzeba naszego gliwickiego artystę po prostu uhonorować pięknie. My mówimy o artyście, mówimy o legendzie, ale to przede wszystkim człowiek i faktycznie ten człowiek [muzyka] najbardziej wybrzmiewa w tym zwycięskim dziele. Mówię zwycięskim, ponieważ ten mural powstał [muzyka] w formie konkursu. Zgłosiło się 20 20

prac w tym konkursie napłynęło z całej [muzyka] Polski. Piękne dzieła. Natomiast cała komisja konkursowa, kiedy zobaczyła tę pracę, no to powiedziała: "To jest, to jest to praca [muzyka] autorstwa Sebastiana Berusa, pochodzącego również tutaj z regionu, syna również artysty związanego ze Związkiem Polski artystów plastyków. Zobaczyliśmy jego portfolio. Robił przepiękne prace w Bielsku, w innych miastach. Także myślę, że udało nam się sojkę tutaj uwznić w pięknej pozie. yyy zadumanego

takiego człowieka, zapatrzonego w to miasto. No i przez to możemy powiedzieć, że naprawdę wrócił wrócił do Gliwic, do swoich korzeni i już z nami zostanie, będzie na nas patrzył. >> Za projektem i wykonaniem muralu stoi Sebastian Berus. O tym, jak powstawało dzieło poświęcone Stanisławowi Sojce opowiada jego twórca. W ogóle [muzyka] taka historia, że dzisiaj go pierwszy raz widzę bez rusztowania i jest to dla mnie szok i taki to jest najlepszy moment. Jest człowiek jest no taką euforię przeżywa, a [muzyka] powstawał przy udziale naszego zespołu bardzo uzdolnionych artystów,

no którzy bez których by się to też nie udało, bo to nie jest [muzyka] nie jest moja tylko praca. Ja jestem autorem projektu, ale tutaj maowało [śpiewanie] pięć osób [muzyka] około. >> To jest twoje pierwsze dzieło? Nie, oczywiście. Nie, >> nie, nie. Ja się zawodowo zarmuję muralami na co dzień. [muzyka] >> Rozumiem, że to jest pewnego, znaczy nie pewnego, to jest taki prawdziwy artyzm. >> Tak, tak. Samo sam fakt tego

przeniesienia, co się widzi na ekranie czy tam [muzyka] na wydruku na ścianę jest naprawdę no czymś pięknym. Odsłonięcie muralu było także bardzo osobistym momentem dla rodziny artysty. Wzruszenia nie krył jego brat Leszek, ceniony skrzypek, dyrygent i pedagog związany między innymi z orkiestrą symfoniczną Filharmonii Śląskiej. >> W imieniu naszej rodziny >> jestem tutaj, żeby wyrazić wdzięczność, wyrazić wdzięczność za powstanie tego muralu. Ta wdzięczność należy się włodarzom naszego miasta, należy się Centrum Kultury Wiktoria. No i wykonawcy tego dzieła panu Sebastianowi Berusowi, no mural trzeba powiedzieć jest niecodzienną okolicznością, żeby upamiętnić daną osobę, daną postać, ale taki rozmach, taka głębia i treści i wszystkim piękno. Myślę, że Staszkowi zza tych chmur na pewno się podoba.

Myślę, że wzruszeniem napada również fakt usytuowania tego miejsca. to już wspomniała pani prezydent właśnie koło naszego domu rodzinnego, koło kościoła, koło szkoły podstawowej, niedaleko szkoły muzycznej, a więc miejsc, gdzie Staszek dorastał, gdzie rozwijała się, kształtowała jego osobowość jako człowieka, jako artysty, którą później osobowością dzielił się z nami wszystkimi i całemu światu darował.

Patrząc na ten mural >> wszystkim nam tutaj obecnym, tym którzy jutro kolejne dni będą cieszyć oczy tym muralem, życzyłbym, żeby te słowa zapisane na nim były wyryte w naszych sercach i by była w każdym dniu naszego życia. [muzyka] >> [muzyka] [muzyka] >> Widzę w koło cudny świat

[muzyka] na tej górze. Punkt widokowy mam w moim [muzyka] ręku ziemi szmat. Piękny domek, piękny [muzyka] kra. >> Uroczystość odsłonięcia muralu, która odbyła się 20 września 2026 roku, miała także muzyczną oprawę. Na scenie wystąpiło trio złożone z bliskich Stanisława Sojki oraz zaprzyjaźnionego muzyka. Zagrali jego synowie Antoni [muzyka] i Jakub Sojka oraz Marcin Pęczak. Dla rodziny był to wieczór pełen emocji. Antoni [muzyka] i Jakub nie kryli wzruszenia uczestnicząc w wydarzeniu poświęconym pamięci ojca. >> Oczywiście jesteśmy wzruszeni. Jest to piękna, piękne wydarzenie. No nigdy się nie spodziewałem, że do tego dojdzie i [śmiech] i czuję się z tym fajnie, że po prostu miasto pamięta o nim i jestem jestem wdzięczny. No tak, ja byłem bardzo wzruszony. Muszę powiedzieć, że dawno już mi się nie zdarzyło, żebym miał

takie uczucia przed koncertem, takie mocne, także bardzo mocne wydarzenie. >> I przyszło mnóstwo ludzi, a pogoda w ogóle jej nie przeszkodziła. Atmosfera chyba lepsza niż na niektórych koncertach. >> To prawda. >> Nie, no widać. To jest miasto ojca, jak ojciec się tu urodził. No i to jest jego miasto też. Tak, jesteśmy, jesteśmy w pobliżu jego jego podwórka, terenu, w którym przepraszam cię, że ci przerwałem

tutaj, tutaj biegał, tutaj miał kolegów, tutaj grał w piłkę, kolegów, koleżanki, także to jest specjalne miejsce. >> Mówi się, że ludzie tak długo żyją, jak o nich inni pamiętają. Wy się zgadzacie z tym? >> Na to wygląda >> takie, jak się spojrzy w historię, to tak jest. Wasza przygoda muzyczna zaczęła się od taty, czy czy to było jakaś własna inicjatywa? >> Siłą rzeczy, siłą rzeczy, tak. No byliśmy od w zasadzie od urodzenia przy

procesie twórczym na scenie podczas komponowania, podczas koncertów, podczas nagrań. Także myślę, że to jest to był pierwszy oczywiście impuls. >> U ciebie też tak było? >> No tak. No tak jak Kuba mówi, no jesteśmy z takiej rodziny, gdzie muzyka była cały czas, ale no więc tak ciężko

zidentyfikować ten ten pierwszy impuls. No ale raczej rodzice, >> ale to było tak, że przy kolacji, nie wiem, przy jakichś świętach śpiewaliście piosenki taty? >> Y, no kolędowanie przy przy świętach czy coś, ale nie myśmy, znaczy ja to sobie śpiewałem piosenki, jak na przykład tata nagrywał piosenkę jakąś, no to na przykład jak skomponował, to nagrywał w domu na pianinie. miał taki magnetofon czterośladowy i nagrywał i potem słuchał, odsłuchiwał, czy tam czy to czy to jest dobra droga, którą podąża i ja sobie wtedy śpiewałem te piosenki, ale tak no też tak nie pamiętam, żebyśmy jakoś tak wspólnie na trzy, cztery śpiewali, no to śpiewamy. Nie, no nie śpiewaliśmy taty piosenek w domu. Nie, nie, nie. Tata, to taty są piosenki.

Tata je śpiewał. My je śpiewamy teraz y w związku z tymi okolicznościami i w ogóle tak to się troszeczkę zaczęło. Ja występuję z Jankiem od paru już ładnych lat. Kuba też jest na scenie od 10 dzieci. >> Ćwierć wieku. Ćwierć wieku grałem z tatą w zespole, >> więc jakby No tak. No gramy różne piosenki, a teraz przyszło nam śpiewać niektóre piosenki taty i czasami to robimy. >> To może jakaś trasa koncertowa specjalna poświęcona pamięci tacie? Zobaczymy, zobaczymy. Czas pokaże. >> Połączenie odsłonięcia muralu z koncertem sprawiło, że tego wieczoru zapomnienia o Stanisławie Sojce były szczególnie mocne. Katarzyna i Mira mówiły o emocjach, które towarzyszyły im podczas tego wyjątkowego wydarzenia.

>> Super, super. Bardzo jesteśmy zadowolone, że [muzyka] przyszłyśmy. >> Tak. A ty? >> Tak też znałyśmy osobiście Stasia, więc mamy >> proszę państwa pod samą ścianę. Okej. Oczywiście kiedy to się stało? >> Dawno było to >> w czasie w czasach gdzie galeria 6owała

>> mocno pod jest od lat nieczynna kilka razy miał koncert w galerii. >> Jakie wrażenia pierwsze? Takie pierwsze wrażenie na >> pięknie piękne wspomnienia mam. Super. [muzyka] >> Możemy być dumne [śpiewanie] z takiego grliczanina. >> A upamiętnienie to w sposób taki murala. [muzyka] Super, super niesamowity niesamowity, nie spodziewałyśmy się. >> Czy to jest takie miejsce, gdzie można będzie przyjść i powspominać, nie wiem, posłuchać muzykę? >> Oczywiście przyjdziemy na pewno. >> Jak [muzyka] najbardziej. Jak najbardziej. Pięknie.

Znacie to? [muzyka] Dlaczego nie mówimy o tym co nas boli? Otwarcie budowa [muzyka] ściany wokół [śpiewanie] siebie. Marna sztuka, [muzyka] prawdliwe słowo [śpiewanie][muzyka] czuły to wystarczą. [śpiewanie] [muzyka] Czasami [śpiewanie] tylko tego pragnę

tego [muzyka] szuka na miły [śpiewanie] Bóg. >> [muzyka] >> Życie nie tylko po to jest wybrać. Życie nie [muzyka][śpiewanie] po to bez nie trwa. I aby żyć siebie samego [muzyka] trzeba dać. >> [muzyka] [muzyka]