Kolor, muzyka i tradycja. Romski finał Festiwalu Kultur | 100% Gliwic

[muzyka] [śpiewanie] [muzyka] Roma >> [śpiewanie][muzyka] [muzyka] [śpiewanie] [muzyka] >> Festiwal Kultur to nowe wydarzenie na kulturalnej mapie Gliwic. Jego celem było zaproszenie mieszkańców do odkrywania bogactwa tradycji, historii i społeczności, które współtworzą tożsamość miasta. W programie znalazły się koncerty, debaty, spacery historyczne, zwiedzanie wystaw, pokazy filmowe, gra miejska, a także rodzinne warsztaty i animacje. Finałem festiwalu było spotkanie z kulturą romską. Na scenie ustawionej przy alei przyjaźni wystąpili artyści, którzy zaprezentowali zarówno muzykę, jak i charakterystyczny dla romskiej kultury taniec. Wydarzenie to poprowadziła Magdalena Kwiatkowska związana z zespołem szkolno-przedszkolnym nr 12 w Gliwicach, gdzie pracuje jako asystentka edukacji romskiej. Jakie cele realizowane są w

gliwickiej szkole i dlaczego takie działania są ważne? To znaczy bardziej jednak skupiamy się na edukacji niż, bo mówię, no jako kulturę mieliśmy tylko tutaj wieczór z Romami w parku Chopena i teraz właśnie ta dzisiejsza impreza, dzień romski jest jak gdyby odpowiednikiem tego wieczoru.

Ponadto nasze działania kierują się, tak jak wspomniałam wcześniej, w kierunku edukacji, gdzie bardzo wspieramy [muzyka] dzieci w wieku przedszkolnym od trzech do sześciu lat, gdzie otrzymują podręczniki, gdzie otrzymują wyprawkę plastyczną. Ponadto yy organizujemy zajęcia dodatkowe dla yyy uczniów od klasy zero aż do końca szkoły średniej i mamy też wyprawkę dla dzieci,

uczniów, no prawie że dorosłych, no bo też dla szkoły średniej. Ponadto mamy też pielęgniarkę, która chodzi po domach i wspiera w różnych sprawach zdrowotnych. I teraz w tym roku wspieramy studentkę, pierwszą Romkę z Gliwic, która zaczęła studiować w Chorzowie psychologię. >> Z tego co pani mówi to tak wnioskuję, że jednak i postrzeganie Romów i sama jakby tutaj myśl Romów o tym, że warto się rozwijać, warto się uczyć, że to się na przestrzeni ostatnich lat zmieniło. >> Powiem panu tak, ja przyszłam tutaj do pracy w 2014 roku i miałam jednego Roma

w liceum. W tej chwili po tych 14 latach szkołę średnią skończyło ponad 30 uczniów pochodzenia romskiego, którzy normalnie pracują. To znaczy według mnie bardzo dużą rolę odebrała ta wyprawka szkolna w postaci podręczników, bo to nie jest finansowe wsparcie, tylko wsparcie rzeczowe, dlatego że no jednak to są drogie rzeczy. To jest około 1000 zł same podręczniki, a otrzymując te podręczniki, no coraz więcej yyy dziewcząt, chłopaków pochodzenia romskiego kończą szkoły średnie. Mamy mamy, ja się śmieję, że w Gliwicach to będziemy miały same romskie fryzjerki, bo praktycznie wszystkie dziewczyny idą na ten kierunek.

>> Ale przed chwilą powiedziałeś, że ta liczba jest naprawdę spora, bo 30 osób poszło do liceum. >> Nie, nie, nie liceum. nie źle ukończyło szkoły średnie, czyli tu mam na myśli liceum, technikum, szkoły zawodowe, branżowe, nieobecnie, bo głównym zamierzeniem świetlicy była promocja kultury tradycji romskiej, więc no czym najlepiej promować? No tańcem. I tak powstał zespół. No to już jest kolejna jak gdyby ekipa, nie? Bo dziewczyny, które zaczynały, [muzyka] to teraz są 20 paroletnie dziewczynki, nie? dziewczynki, kobiety. No, [muzyka] no, no a dziewczyny no po prostu kochają taniec i tańczą. No >> romskie tańce mają swój wyjątkowy charakter, a ich przekaz to nie tylko choreografia, ale również element kultury i tradycji przekazywanej kolejnym pokoleniom. Czym wyróżniają się romskie tańce i czego uczą się młodzi

tancerze? O tym opowiada Inga, opiekunka merytoryczna zespołu Romane Czerchenia. Taniec romski jest specyficzny, ma piękne, piękną historię. Ogólnie tańce dzielimy na różne style. Nasz styl jest podobny do bałkańskiego, ale mamy swoje kroki, swoje ruchy, które

są przekazywane z pokolenia na pokolenie. I tak uczymy właśnie nasze dzieci tańca. Yyy, są to kroki, które y nasi pradziadkowie yyy tańczyli i my to kultywujemy dalej. Także taniec jest z dziada pradziada przekazywany i i dużo jest w tym radości, miłości, przekazu

emocjonalnego jest bardzo dużo. że taniec romski jest tańcem, który pokazuje uczucia, wielką miłość do ludzi, do do świata, do stworzenia i ogólnie cóż, dobrze się bawimy przy tym. >> W zespole występują również młode tancerki. EwandAżelina doskonale pamięta swoje pierwsze kroki na scenie i emocje towarzyszące występowi przed publicznością. Dziś taniec jest dla niej ważną częścią życia. W przedszkolu też tak tańczyłam, jak byłam młodsza z moim zespołem yyy, z którym już już lata tańczyłam też. Yyy,

no tak. >> A czy rzeczywiście to jest tak jak mama mówi, że y że wy to już tak ten taniec czujecie, że nie musicie się dużo uczyć, że wychodzisz na, nie wiem, w pokoju, parkiet, impreza i od razu łapiecie? Tak, łapiemy od razu nas. My nie siedzimy, tylko idziemy prosto tańczyć na parkiet, bo my to kochamy. Kochamy tańczyć i ja nie umiem potrafić siedzieć. Ja wyjdę panu na parkiet, zatańczę. >> Na scenie zaprezentowały się również Julka i Jasia. Skąd wziął się u nich pomysł, by rozpocząć przygodę z tańcem romskim? >> No u mnie było tak, że w sumie to był otwarty dzień w szkole.

No i tańczyli tutaj nasi i po prostu no tak, >> tak się zaczęło u ciebie. >> Mnie się zaczęło, bo koleżanka mnie wzięła, zaprosiła mnie na tęcę. Bardzo się bałam oczywiście, ale ale pokonałam swój strach i jestem teraz w zespole z moim najlepszym przyjaciółem. >> Wiele dziewczyn i chłopaków tańczy, to jest bardzo popularne, ale wyście wybrały taniec romski, który no bym powiedział jest taki zupełnie inny. Trudno było, trudne były początki się nauczyć. Wydaje mi się, że nie. No, że jak już załapiesz, no to na pewno jest łatwe. No ale no początki no na pewno będą trudniejsze niż później.

>> A u ciebie co wciągło cię w ten taniec? >> Bardzo ładne sukienki, bardzo, bardzo ładne dziewczyny tańczą. Ja też oglądałam bardzo dużo filmików, gdzie tańczą dziewczyny romskie tańce. No i mnie to jakoś pociągło i początki były oczywiście bardzo trudne, kroki też, ale z czasem się nauczyłam. >> [muzyka] >> za twoja do komalu [muzyka] zudzi bledy i [muzyka] tak

to za twoja wąty [śpiewanie] [muzyka] palinaciu zaspa [muzyka] Gwiazdą wieczoru był Damian Majewski, prudniczanin i wokalista, który występował między innymi w zespołach Romani Bacht i Romano Kier. Jest również laureatem wielu festiwali, przeglądów, muzycznych i konkursów Poznajmy Damiana Majewskiego bliżej. >> Pomysł na śpiewanie to już od bardzo dawna. To jak miałem już cter lata, to zacząłem śpiewać. Później różne konkursy, szkoła, szkoła, gimnazjum. Chciałem szkołę muzyczną zacząć, ale jednak moje życie inaczej się potoczyło, więc postanowiłem śpiewać. Tak zostało

to dzisiaj. >> Powiem tak, nie jestem zaskoczony, bo wy, Romowie to macie chyba we krwi. Taniec dziś pierw. >> No jest tak, jakoś tak jest. >> Pamiętasz swoje takie pierwsze duże przeżycie artystyczne? >> Oj, tak. jak brałem udział w precastingach do Musb the Music, czy do X Factora, czy do The Voicea, no było

trochę swoich takich takich przeżyć, ale też jeszcze takich dużo przeżyć mam nadzieję, że jeszcze przede mną też właśnie, tak jak wspomniałem byłem w szczęście na sukces, zdobyłem wyróżnienie. To dla mnie też było było bardzo duże przeżycie, a także także duże osiągnięcie, bo dostać [muzyka] kurczę takie wyróżnienie od takich wspaniałych gwiazd jak Krystia, Krystian Hoffman, Dominik Tutek, Marcin Sujka i no pan

to było no coś niesamowitego, więc no polecam kto kto kto chce iść w tą w tym kierunku, to polecam jak najbardziej. Ja będę to robił cały czas, więc >> widzę, że ty tak postawiłeś już na ten śpiew i muzykę tak. No nie wiem czy do końca życia, ale na pewno na długo. Często koncertujesz? >> Bardzo często. Teraz akurat ten rok jest taki bardziej obfity. Może też właśnie po tej po tej transmisji w w telewizji

też się troszeczkę mi litwie otworzyły. No tak. No raz w miesiącu, dwa razy w miesiącu mam taki >> ta kultura muzyczna romska. M no jest według mnie bardzo interesująca, ciekawa. Nie uważasz, że za mało jest takich wydarzeń jak wieczór z Romami czy choćby koncerty? Mogłoby być chyba więcej tego, co? >> Tak, tak, oczywiście. I stanowczo to mówię, że jest tego za mało. Za mało, bo

kiedyś to się jakoś tak więc więcej to się działo. Czy tak jak festiwal w Ciechocinku czy tam w Glinojecku, teraz już tego już tak bardziej nie ma. No ale takich właśnie małych imprez, tak jak u nas, takich lokalnych, to się by przydało o wiele, o wiele więcej, bo to no jakby nie było, nasza kultura jest no różna. Ludzie nas znają

no z pryzmatu takiego, że no nie za nie za dobrej opinii, ale poprzez muzykę, poprzez no swoją kulturę chcemy też się pokazać, że też coś potrafimy, też idziemy w takim kierunku, no że idzie cywilizacja do przodu i my też chcemy edukować się, chcemy śpiewać, chcemy dla was grać. To jakoś u nas w duszy to

jakoś gra. Tak, no przyda się na jak najwięcej takich imprez, takich jak dzisiaj. >> Ładnie to powiedziałeś. Muzyka u was w duszy gra. Tak to jest, bo tutaj jak rozmawiałem z tymi dziewczynami, tancerkami, to one mówią: "No jak mam trzy, cztery latka, to my już tańczymy to w domu na imprezach. W zasadzie nic nie trzeba tutaj specjalnie". >> Tak, tak, tak, tak, >> tak to jest. >> Tak to jest. U nas też jakoś w domu to całkiem inny klimat jest, bo puszczamy muzykę. Muzyka jest na okrągło aż dopóki, aż dopóki no dzień się nie skończy. Ale to są to gdzie to tej muzyki trzeba sobie przystoppować i i

wyluzować z dziećmi, gdzieś wyjść na spacer czy coś, bo to pożyjemy tak jak każdy inny człowiek, [muzyka] ale muzyka ma dla nas naprawdę bardzo dużą wartość w naszym życiu. Bardzo się [muzyka] ma [muzyka] gala [muzyka] Cangavała [muzyka] się [muzyka] pani >> Na scenie pojawił się również Kazimierz Buriański prezes zarządu stowarzyszenia Romu w Gliwicach. Dla niego możliwość prezentowania romskiej muzyki, tańca i tradycji jest nie tylko okazją do wspólnego świętowania, ale również ważnym elementem budowania wzajemnego poznania i integracji. >> Co roku odbywa się festiwal Oromu, Wieczór z Oromami y w Parku Chopena. No

ale jak to wyszło, to wyszło dzisiaj właśnie zaproponowali nam, żeby tutaj zakrać u nich. Może troszeczkę skromni, no ale wy macie tyle tej energii w sobie, że że to nie ma chyba większego znaczenia. I tak potraficie ją oddać. >> Oczywiście nie ma znaczenia gdzie to świędzie możemy grać, śpiewać, tylko oprócz nie możemy grać i śpiewać na policję. [śmiech] Nie możemy śpiewać oczywiście. [odchrząknięcie] Powiedz mi jak to jest z punktu widzenia prezesa z tą kulturą romską taką właśnie muzyczną? Ona się rozwija, stanęła w miejscu? Po prostu ona się pomału rozwija się.

Najpierw to był mój ojciec Lesi Kwiatkowski Władysław. On tutaj mieszkał w Gliwicach. Po prostu odszedł od nas i przyjął pałeczkę po ojcu. Tak się to kręci. Jak to jak to działa. Ale skoro prezes a na scenie to znaczy, że wy to chyba we krwi macie. Co? >> Oczywiście to mamy we krwi. [westchnienie][wciągnięcie powietrza] Po prostu ja do szkoły nie chodziłem. To nie, a jestem samołukiem. Po prostu

potrafię grać i śpiewać coś. >> Festiwal Kultur pokazał, że Gliwice tworzą ludzie o różnych historiach, tradycjach i doświadczeniach. Spotkanie z kulturą romską było jednym z elementów tego wielokulturowego obrazu miasta pełnego muzyki, tańca, wspólnych emocji i przede wszystkim spotkania z drugim człowiekiem. Bo kulturę najlepiej poznaje się nie z książek czy opisów, ale poprzez bezpośredni kontakt. A takie wydarzenia są właśnie okazją, by lepiej się poznać, przełamywać stereotypy i odkrywać to, co nas różni, ale także to, co może nas łączyć. [muzyka] Jebzie,

>> [muzyka] >> drugie [muzyka] [śpiewanie] szukała jeba [muzyka] jeż Jas >> [muzyka] [muzyka]