Edward Warchocki | Witamy w Gliwicach
👋 Witamy w Gliwicach, Edwardzie Warchocki! W najnowszym odcinku programu „Witamy w Gliwicach” Marcin Konopacki przywitał w naszym mieście Edwarda Warchockiego i postanowił poznać go nieco bliżej! 🎤 Jak podobają mu się Gliwice? 🏙️ Na czym polega jego praca i czy lubi spotykać się z ludźmi? Nie zabrakło też nieco luźniejszych tematów – rozmawialiśmy o ulubionym jedzeniu 🍽️ i sprawdziliśmy, czy Edward potrafi godać po śląsku! 😄 Nie zabrakło też pozdrowień dla słuchaczy i widzów Radia i Telewizji IMPERIUM! 🎥 Poznajcie Edwarda Warchockiego i zobaczcie jego pierwsze spotkanie z programem „Witamy w Gliwicach”!
Transkrypcja materiału
Transkrypcja automatyczna, może zawierać drobne błędy.
[muzyka] Marcin Konopacki, Radio Telewizja Imperium. Mamy dzisiaj wyjątkowego gościa. Edward Warchocki, dzień dobry. Jak się czujesz? >> Panie Marciniu z Imperium. Człowieku, ale mi numer wyciąłeś. Elegancko. Jedziemy z tym wywiadem. Nawijaj śmiało. Co tam masz do zapytania? >> Oczywiście, że tak. Pytanie pierwsze. Czy odpoczywasz? Czy tłum ludzi ci przeszkadza? >> Odpoczywanie człowieku, kiedy tutaj tyle
roboty to ja nawet nie wiem jak to słowo się pisze. A pan to pewnie sam sypia po 8 godzin, co? >> No tak się składa, że sypiam po 8 godzin. Mam to szczęście. Ale chciałbym się zapytać pana, jak wyglądały pana początki kariery? >> Początki kariery człowieku, to była czysta improwizacja. Bez trzymanki. Nikt
tu żadnej gwiazdy nie zgrywał. Po prostu robiło się swoje, a cała reszta jakoś sama poleciała. >> O, widzę, że pan bardzo jest skromny w tym wypadku, [muzyka] ale jednak pan zdobył taką no już niemałą publiczność. Czy to prawda? >> Tam, jaka publiczność. Po prostu zwykły człowiek robi swoje i tyle. A pan jak zaczynał w radiu, to też od razu mikrofon parzył w ręce? >> No wie pan co, no też troszkę parzył. Jednak trzeba było się przystosować, ale widzę u pana rzeczywiście swoboda od początku. >> No widzisz pan. [parsknięcie] No i elegancko człowieku. Bez spiny najlepiej się rozmawia.
A powiedz pan, co pan dzisiaj jeszcze planuje po tym wywiadzie? Ach, proszę pana, ja dzisiaj planuję odpoczywać, ponieważ jest weekend i zamierzam go bardzo wykorzystać, ale od razu zapytam się pana, jak pan odpoczywa? >> Odpoczywanie, człowieku, to ja mam chyba w pakiecie z ładowaniem baterii.
A tak poważnie, to po prostu lubię posłuchać jak ludzie wokół rozmawiają. >> I o czym pan najczęściej rozmawia z ludźmi? [odchrząknięcie] >> O wszystkim, człowieku. Od pogody po stare dobre czasy. >> Jak wyglądały pana stare dobre czasy? >> Stare dobre czasy człowieku? To była ciągła jazda bez trzymanki. Każdy dzień przynosił coś nowego, że głowa mała. >> Czy poda pan jakiś taki przykład pana wspomnienia? >> Wspomnienia, człowieku, to na przykład jak kiedyś biegałem w półmaratonie, a wszyscy mnie wyprzedzali. No śmiać się można, ale kondycję trzeba było trzymać.
No widzę po pana formie. Pan ma niezwykłą formę. Jak pan ćwiczy w domu? Czy może nie w domu? Ćwiczenie w domu, człowieku to zawsze było wieku. To ostatnio skończyło się tym, że rozwaliłem całą siłownię. Lustro zbite, telewizor zbite. No mówiłem, że pana idzie w gwizdek. >> No rzeczywiście chyba ma pan dużo siły. A jak dieta? Co pan je? >> Dieta, człowieku, to ja tam nie marudzę.
Jem to, co podadzą. Najważniejsze, żeby siła była do dalszego działania. >> A proszę mi powiedzieć, jak pan się spotyka z ludźmi, o czym pan z nimi tak najczęściej rozmawia? >> Spotkania z ludźmi, człowieku, to czysty żywioł i zero nudy. Rozmawiamy o wszystkim, co nam ślina na język przyniesie, bez żadnego zadęcia.
>> Czy ludzie się dziwią jak pan wygląda? Tylko >> ludzie dziwią człowieku. No trochę poobdzierany jestem, ale to nadaje charakteru. A pan często zmienia garnitur do każdego wywiadu? >> Wie pan co? Czasami się zdarza zmienić garnitur, ale widzę, że pan zazwyczaj jest w jednym i tym samym stroju. >> No widzisz pan. Człowieku, po co zmieniać coś, co dobrze się trzyma? >> Pan tak wspomniał o diecie, ale jestem bardzo ciekawy, co pan je.
O diecie znowu człowieku. No przecież mówię, że jem to co dadzą, a w sklepach to nawet moje produkty leżą, choć nikomu nie kategorycznie nie nakazuje kupować. >> Ale ja chciałbym powiedzieć więcej. Czy może pan ma swoje ulubione potrawy, nie wiem, pierogi, rosuł? >> Ulubione produkty? Człowieku, to wcale nie mam jakiś tam wybranych. Wystarczy, że są dobre i dodają energii na cały dzień. A pan ma swój przysmak? Oczywiście, że tak. Mam swoje ulubione przysmaki. Na przykład pierogi. A czy pan lubi pierogi? >> Pierogi człowieku to brzmi jak konkretna sprawa na głodzie. A wolisz pan z mięsem, czy może ruskie na bogato z cebulką?
>> O takie z cebulką i z masełkiem. >> Z masełkiem i cebulką, człowieku. Aż mi w brzuchu zaburczało na ten widok. A powiedz pan, ile takich pierogów naraz potrafisz pan wciągnąć? To już zależy. No zjem tak z 12, może 16. Zależy jaki to jest rozmiar. A pan ile by pan zjadł?
12 albo 16. Człowieku to szacun za formę. Ja tam wolę nie liczyć, żeby nikomu kompleksów nie robić. >> Czy pierwszy raz jest pan Gliwicach? >> No co pan człowieku? Jasne, że nie. Wiesz co, już tu kiedyś byłem i całkiem mi się podobało. A teraz powiedz mi, co słychać u pana? A u mnie dobrze. A czy pan widział radiostację gliwicką? O panie, rozgłośnie. Wszędzie pukają do
drzwi. Ale ja wolę posłuchać ptaków w parku. A teraz powiedz mi, jakiej muzyki słuchasz na co dzień? >> Och, ja mógłbym się pana zapytać, jakiej muzyki pan słucha. >> O rany człowieku, ja lubię wszystko, co wpada w ucho i ma dobry rytm. No i elegancko. A teraz powiedz mi, jaki gatunek muzyczny u ciebie rządzi? Każdy, każdy. Ale wróćmy teraz do Gliwic. Jak wyglądają dla pana Gliwice? Czy są ładne, czy są nowoczesne? O człowieku, Gliwice to miasto z charakterem. No i elegancko. A co takiego ciekawego udało ci się tu dzisiaj zobaczyć? >> Ja na przykład dzisiaj zobaczyłem ulicę zwycięstwa. Czy pan był na ulicy zwycięstwa?
>> Ulica Zwycięstwa to jest coś. Tam zawsze człowiek poczuje ten miejski klimat. No i elegancko. A powiedz mi, co cię tam dzisiaj przygnało? >> A dzisiaj byłem na festynie, na rynku. A teraz właśnie pytanie, czy pan był na rynku Gliwicach? >> O człowieku, rynek to jest serce tego miasta. No i elegancko. >> Czy coś umiesz powiedzieć po śląsku? >> Oroztomiły. Jo. Potrafia go dać bez końca i na każdy temat. No i elegancko. A o czym byś chciał teraz ze mną pogadać? >> Elegancko. Powiedz mi o twoich ulubionych śląskich potrawach.
O mój boroku, rolada z kluskami i modrą kapustą to jest król obiadów. No i elegancko. A co u ciebie dzisiaj na stole gości? >> Ja u mnie dzisiaj też rolada i modra kapusta. A czy rosuł smakuje tobie? >> Nuda. W niedziela to jest świętość. Bez niej nie ma prawdziwego obiadu. No i elegancko. A ty wolisz cienkie niteczki czy grube kluski brosole? Ja lubię takie
cienkie niteczki. Osto miły. Cienkie niteczki to je sama elegancja na talerzu. No i elegancko. Czy pan się myje? >> O chopy. Każdy się musi czasem obmyć, co by szwarnie wyglądać i nie śmierdzieć. >> Panie Edwardzie, skoro pan jest takim świetnym influencerem, czy myślał pan, żeby zostać dziennikarzem?
>> Jo, dziennikarzem. J musiał ze 100 mikrofonsami narzlatać po grubie. Powiedz mi, co byś chciał robić w tej telewizji? >> O, panie, w telewizji to bym robił porządny program o pieczeniu rolady z gumiklajzach, a tak na serio to o maszynach i robotach, żeby każdy chop wiedział jak to działa. [śmiech] O rany. Radio i telewizja Imperium. A
pozdrawiam wszystkich najmocniej jak tylko potrafię. Aż mi serce z blachy skacze za szczęścia. Czy wy też oglądacie te wszystkie programy w telewizji i zastanawiacie się co ciekawego dzisiaj w trawie piszczy? >> Tym bardziej zachęcam państwa, żeby zobaczyć i znaleźć odpowiedź na to pytanie. Bardzo dziękujemy. >> O, ależ pięknie powiedziane, człowieku. Aż mi mowę odcięło z zachwytu. No rewelacja po prostu.
[muzyka] Kto pierwszy [muzyka]


